اگر کســـی تو را بــا تـــمام مهـــربانی هایت دوســت نداشت دلــگیر مــباش.

تو با تمــام مهربانی هایتــ زیباتریــن معصــوم دنیایــی .

مــن خــــدایی را می شناســم که ابر رحمــتــش به زمین و زمان باریده.

اما یکــی ســپاسش می گوید و هــزاران نفر کـــفـــر.

چرا می پنـــداری بهتر از خــدا تو را قـــدردانی می کننــد؟


پس نـــرنج از ناســپاسی شان و برای شــادیشان بــکــوش.


با مهربانی، روحــت آرام می گیرد .تو با مهـــرت بــال و پر می گیــری .

خوبـی دلیل جــاودانی تــو خواهـــد بـــود .